شخصیت علمى امام رضا (علیه السلام)

شخصیت علمى امام رضا (علیه السلام)
 21 دی 1394  |  1238 بازدید

شخصیت علمى امام رضا (علیه السلام)

شخصیت حضرت رضا (علیه‌السلام) ازنظر علمى به‌گونه‌ای است که حضرت صادق ‏(علیه‌السلام) در مورد امام رضا(علیه‌السلام) قبل از تولد ایشان به فرزند خود موسى بن جعفر بارها می‌فرمود: عالم آل محمد(ص) در نسل توست، ای‌کاش او را درک می‌کردم.

محمد بن عیسى یقطینى گوید: از پاسخ‌هایی که حضرت رضا (علیه‌السلام) به سؤال‌های مردم داده بود، پانزده هزار مساله جمع‌آوری کردم.

اباصلت هروى گوید : من کسى را داناتر از على بن موسی‌الرضا ندیدم، هیچ دانشمندى نیز حضرت را ندید مگر آن‌که مانند من گواهى داد. مأمون در مجالس متعدد تعدادى از دانشمندان ادیان و فقهای شریعت (اسلام) و متکلمان را جمع کرد و حضرت بر همه‌ی آن‌ها پیروز گردیدند . 

و من از ایشان حضرت رضا(علیه‌السلام) شنیدم که می‌فرمود : من در (مدینه) مسجد (پیامبر(ص) می‌نشستم، درحالی‌که دانشمندان در مدینه فراوان بودند، هرگاه یکى از آن‌ها در پاسخ مسأله ‏اى عاجز می‌شد همگى به من اشاره می‌کردند و مسأله را به من ارجاع می‌دادند و من پاسخ می‌دادم.

ابراهیم بن عباس گوید : هرگز ندیدم از حضرت رضا چیزى بپرسند مگر این‌که آگاه بود، هیچ‌کس را آگاه‌تر از او به تاریخ گذشته تا زمان خودش ندیدم. مأمون همواره او را با سؤال‌های گوناگون امتحان می‌کرد و او با جواب کامل به وى پاسخ می‌داد.

حسن بن على وشاء که براثر شبهات مخالفان به مذهب وقف گرایش پیداکرده بود، گوید : مسائلى را در طومارى نوشتم تا حضرت رضا (علیه‌السلام) را با آن امتحان کنم. درب خانه حضرت آن‌قدر ازدحام جمعیت بود که موفق به ملاقات ایشان نشدم. ناگاه متوجه شدم که خدمتکار حضرت به دنبال من است و می‌گوید : حسن بن على وشّاء که نوه دخترى الیاس بغدادى است، کیست ؟ گفتم : منم؛ نامه‌ای به من داد و گفت : پاسخ مسائلى که همراه دارى این است ! به‌این‌ترتیب من به امامت ایشان یقین کردم و مذهب وقف را رها نمودم.

برخى از محافلى که مأمون ترتیب داده بود، چنان عظیم و سنگین بود و دانشمندان تمامى ملت‌ها از بزرگان یهود و نصارى و صائبی و زرتشتی و متکلمان جمع شده بودند که حسن بن محمد نوفلى به حضرت نصیحت کرد و گفت : آن‌ها اهل مغالطه و شبهه هستند، از آن‌ها حذر کنید، حضرت رضا (علیه‌السلام) تبسمى نمود و فرمود : آیا می‌ترسی آن‌ها بر من پیروز شوند ؟... اى نوفلى آیا می‌دانی چه وقت مأمون از این کار پشیمان می‌شود ؟ وقتى استدلال مرا با اهل تورات به تورات آن‌ها و با اهل انجیل به انجیل آن‌ها و با اهل زبور به زبورشان و با صائبین به زبان عبرى خودشان و با اهل هرابزه با زبان فارسى آن‌ها و با اهل روم به زبان رومى و (دیگر) سخن داران به لغت خودشان بشنود؛ آنگاه‌که من بر همه‌ی آن‌ها پیروز شدم مأمون پشیمان می‌شود و لاحول ولا قوه الا بالله العلى العظیم...



منبع: حکایت آفتاب، تألیف سید محمد نجفی یزدی، تهیه و تدوین اداره امور فرهنگی آستان قدس، نشر قدس رضوی.

  افزودن نظر